Een brief voor mijn kleine dino.

Geen intro, puur gevoelens, puur realiteit zonder blad voor de mond..

Ik weet niet goed hoe te beginnen, hoe ik mijn gevoelens het best kan neerschrijven. Maar dan bedenk ik me dat ik gewoon alles moet typen wat er op me af komt. Dat is wat ik in december 2016 ook ervaren heb, het niet weten hoe of wat..

Zoals al eerder vermeld heb ik reeds een blog gehad over mijn zoontje ( Vinzieboy)en de mensen die toen hebben gevolgd gaan deze brief zeker herkennen. Het ligt me te nauw aan mijn hart om hem niet opnieuw met jullie te delen.

——————

Mijn kleine man, lief klein kind..

Mama weet nog goed dat ze steeds honger had, en erna best misselijk was. Uiteraard niet bij stilgestaan, “Het kan niet zo zijn..” Na (jawel!) 7 zwangerschapstesten, bleek dat er een klein wondertje in mijn buik groeide. Ik geef toe, het was even slikken om aan die gedachte te wennen.

Toen ik met een klein hartje naar jou papa toe reed met de auto, ging er zo veel door me heen.. “Hoe moet ik het zeggen, wat ga ik zeggen en vooral hoe gaat hij reageren?”

Nog nooit had ik zoveel zenuwen, en nog nooit waren mijn gevoelens zo gemengd. Waarom? Omdat we het absoluut niet zagen aankomen, geen eigen huis, geen 2 werkende ouders, geen directe plannen voor een kindje.. maar hé we zijn met zen allen zo hard beginnen uitkijken naar jou! Kleine man je moet echt weten dat we zielsveel van je houden. Mama, papa,je héle familie en al je toekomstige vrienden.

Voor geen geld van de wereld wil ik de tijd terug draaien, om dan alles opnieuw te beleven, om dan super enthousiast te zijn in plaats van emotioneel, onzeker, en vooral onredelijk naar onszelf toe. Omdat die moment, die onzekere dagen er tóch toe hebben geleid dat we zo ontzettend veel van je houden, NOG meer dan normaal. Zo ontzettend hard hebben we naar je uitgekeken, zo ongeduldig waren we. En zo veel meer genieten we van de kleinste dingen die je doet en leert, elke dag opnieuw!

De moment dat ik je zag, ik weet niet meer precies wat mijn eerste reactie was.. Ik was zo verwonderd! Dat kleine wezentje van op die zwart-wit foto’s ligt hier, NU, op deze eigenste moment in mijn armen.. En het strafste van alles, je bent voor altijd van ons. Ik ben sinds die dag jouw apetrotse mama. En ik kan je zeggen dat je papa ook heel fier is op zijn kleine mini! Een prachtige kleine dino, 53cm.. 4kg190, een dino waar we zo veel van houden.

Vanaf toen en tot altijd!

To the moon and back men kleine jongen.. to the moon and back!
Kusje, mama

40607172_452471251931900_5685079421795434496_n

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s